بزرگترین مشکل شهر تهران این میان، افزایش موش در این شهر است و شهرداری تهران هر ساله مبالغ زیادی را صرف مبارزه با موش می کند.

سال گذشته شهرداری با استفاده از سم و تله طرح مبارزه با موش را با همکاری پنج گروه پیمانکاری در 30 نقطه شهر اجرا کرد.

قرار است مرحله دوم این طرح در 80 نقطه شهر در خیابانهای ولی عصر، شریعتی، انقلاب، رسالت، جمهوری اجرا شود.

در این طرح نیز از سم برای از بین بردن موش استفاده می شود و به گفته امراللهی، این سموم از سوی وزارت بهداشت تائید شده و خطرناک نیست و بعد از پایان طرح مبارزه با موشها، جمع آوری می شود.

روش کار به این شکل است که در مدت سه روز در مناطق مختلف طعمه گذاری صورت می گیرد و بعد از چند روز که موشها طعمه را خوردند، سم بر روی موشها اثر می گذارد و آن را از بین می برد.

با وجود تلاش هایی که شهرداری تهران برای از بین بردن موشها انجام داده گزارشها نشان می دهد که در بخشهایی از شهر نظیر چهاراه ولی عصر تعداد موشها به طرز قابل ملاحظه ای افزایش یافته است.

آقای امراللهی می گوید در این منطقه، عملیات حفاری صورت گرفته و لانه تعدادی از موشها خراب شده و به نمین دلیل آنها روی زمین آمده اند.

عدم رعایت نظافت و بی توجهی به وضعیت بهداشتی از جمله مهمترین دلایل افزایش جمعیت موش در تهران است و شهرداری می کوشد با جمع آوری زباله ها و ضایعات، ترمیم و بهسازی نهرها و گذاشتن سرپوش بر روی کانال ها، محل های زندگی آنها را از بین ببرد.

مبارزه با موش در شهر تهران سابقه دارد و در سال های گذشته طرح های مختلفی برای از بین بردن آنها اجرا شده اما همچنان تعداد موش ها رو به افزایش است.

شهرداری تهران در سال 1379 با استفاده از 20 تن سم توانست حدود یک میلیون و 500 هزار موش را از بین ببرد اما بقیه طرح های مبارزه با موش موفقیت چندانی نداشته است.

آمار دقیقی از موش های تهران وجود ندارد و منابع مختلف آمارهای متفاوتی ارائه داده اند ولی تعداد موش های شهر دست کم حدود سه برابر جمعیت این شهر برآورد شده است.

موش ها قدرت تولید مثل بالایی دارند و یک جفت موش، قدرت تولید مثل پانصد موش را دارد.

کارشناسان می گویند زباله ها و فضاهای متروکه شهر تهران زندگی را برای موش ها مساعد کرده و به جای مبارزه شیمیایی باید از طریق پاکسازی نقاط متروکه، سرپوش گذاشتن روی نهرها و به موقع و صحیح گذاشتن زباله، جلوی افزایش موش ها را گرفت.